ตอนที่ 33 มิใช่ศัตรู

ตอนที่ 33 มิใช่ศัตรู

วันรุ่งขึ้น หลังจากหร่านชิงเหยาถวายพระพรฮองเฮาเสร็จสิ้น นางก็พบจูเหยียนที่ยืนดักรออยู่ตรงหัวมุมกำแพงวัง

“นายหญิงเยว่อี๋ พระสนมของพวกหม่อมฉันขอเชิญท่านไปนั่งคุยที่ตำหนักฮวาหยาง ไม่ทราบว่านายหญิงพอจะว่างหรือไม่เจ้าคะ” จูเหยียนย่อกายคารวะเล็กน้อย แย้มยิ้มโดยไม่เอ่ยสิ่งใดต่อ

แม้น้ำเสียงของจูเหยียนจะคล้ายเป็นการสอบถาม ทว่ากิริยาท่าทางที่ผายมือเชิญนั้นเห็นได้ชัดว่ามิได้เกรงใจนัก

หร่านชิงเหยาเก็บท่าทีผ่อนคลายเมื่อครู่กลับไป พลางกล่าวอย่างนอบน้อม “พระสนมเจินเฟยทรงมีรับสั่งเชิญ หม่อมฉันย่อมว่างอยู่แล้ว”

“เช่นนั้นนายหญิงเยว่อี๋ โปรดตามหม่อมฉันมาเถิดเจ้าค่ะ ป่านนี้พระสนมของพวกหม่อมฉันคงรออยู่ที่ตำหนักแล้ว” จูเหยียนสังเกตเห็นคนในวังกำลังเดินมาทางนี้ จึงนำทางหร่านชิงเหยาออกจากที่ตรงนั้น