เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 27 กำหนดเวลาสามเดือน
ติดต่อกันถึงสามวันแล้วที่ฝ่าบาทมิได้เสด็จเข้าวังหลังอีก นี่เป็นเรื่องที่ทุกคนต่างคาดเดาเอาไว้อยู่แล้ว
ภายในตำหนักฮวาหยาง เจินเฟยประทับอยู่เพียงลำพังในห้องบรรทมชั้นใน พระนางถือกรรไกรเล็มตัดดอกตูมของดอกกุหลาบจีนที่เหี่ยวเฉาทิ้งไป บนโต๊ะมีสองสามดอกร่วงหล่นอยู่ประปราย ยังมิทันได้ผลิบานก็สูญสิ้นหยาดน้ำไปเสียแล้ว จนถูกผู้คนโยนทิ้งไว้ด้านข้าง
ดั่งเช่นอิสตรีในวังหลัง
ยามที่จูเหยียนก้าวเข้ามา เจินเฟยก็จัดแต่งดอกไม้ช่อนี้เสร็จเรียบร้อยแล้ว มันผลิบานอยู่อย่างเกียจคร้านตรงนั้น นางย่องฝีเท้าขึ้นหน้าอย่างแผ่วเบา เก็บกรรไกรที่เจินเฟยวางทิ้งไว้บนโต๊ะขึ้นมา “พระนาง ทุกสิ่งล้วนจัดการเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ”
“อืม ข้ารู้แล้ว” เจินเฟยเสด็จลงจากตั่งเตียง จูเหยียนรีบก้าวตามหลังพระนางไปทันที