ตอนที่ 25 คือนาง

ตอนที่ 25 คือนาง

ร่างของนางแทบจะกลืนเป็นเส้นตรงเดียวกับนางกำนัลด้านหลัง ผู้ที่ไม่รู้ความ ย่อมคิดว่าเป็นนางกำนัลสองคนที่เดินตามกันมาเสียด้วยซ้ำ

นางกำนัลด้านหลังเสิ่นเหลียงเหรินสังเกตเห็นขบวนของหร่านชิงเหยาเช่นกัน จึงเอ่ยเรียกเสิ่นเหลียงเหรินเสียงอ่อยว่า “นายหญิง”

เสิ่นเหลียงเหรินคลางแคลงใจ ในที่สุดก็ยอมเงยศีรษะที่ก้มต่ำขึ้น

“ขอถวายบังคมหรั่นเยว่อี๋ เสิ่นกุ้ยจี เซียวเจี๋ยอวี๋เพคะ” เสิ่นเหลียงเหรินชะงักไป จากนั้นจึงย่อกายถวายคำนับแก่ทั้งสามอย่างมีแบบแผน

ในบรรดาสามคนนี้ หร่านชิงเหยามีฐานะสูงกว่า นางจึงส่งสายตาให้เล่อซินเข้าไปประคอง “เสิ่นเหลียงเหรินลุกขึ้นเถิด”

“ขอบพระคุณพี่สาวเยว่อี๋เพคะ” สีหน้าของเสิ่นเหลียงเหรินไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย พลางระบายยิ้มบางเบาขึ้นมา