ตอนที่ 13 วังหลังไม่ต้องการหัวใจ

ตอนที่ 13 วังหลังไม่ต้องการหัวใจ

“หากมิใช่เพราะข้าบอกกล่าวแก่มารดา มีหรือมารดาจะแอบติดสินบนแพทย์หลวง ให้จัดยาบำรุงผิดพลาด จนขับเด็กคนนั้นออกมาทั้งเป็นเล่า”

น้ำเสียงของฮองเฮาเยียบเย็นชวนให้ผู้คนขนลุกชัน “บางทีเรื่องเดียวที่ข้าทำได้ถูกต้อง คงเป็นเรื่องที่รู้ทีหลังว่าทั้งหมดเป็นฝีมือของมารดา ยามเผชิญหน้ากับเด็กคนนั้น ข้าจึงสามารถหลั่งน้ำตาออกมาได้จากใจจริง”

ฮองเฮาพลันหลับตาลงอย่างกะทันหัน เบื้องหน้าปรากฏภาพสีเลือดแดงฉาน คล้ายตนเองได้หวนกลับไปอยู่ในค่ำคืนที่เฉียวเนี่ยนฝูตกเลือดอย่างรุนแรงอีกครา

เฉียวเนี่ยนฝูร่ำไห้แทบขาดใจ โผเข้าสู่อ้อมอกของนาง ในเวลานั้นฝ่าบาททรงเฝ้าปรนนิบัติอยู่ข้างกายอดีตจักรพรรดิที่ทรงพระประชวรหนัก กลับเป็นนางที่ร้องไห้ให้แก่เด็กคนนั้นและร้องไห้ให้แก่เฉียวเนี่ยนฝูอย่างจริงใจ

ค่ำคืนนั้น เป็นนางที่ช่วยปลอบประโลมสะกดทุกอย่างให้สงบลง

ทว่า ภายหลังเมื่อนางทราบว่าแท้จริงแล้วเป็นเพราะมารดาตนเองลงมือ เฉียวเนี่ยนฝูจึงต้องสูญเสียลูกไป นางกลับเกิดความลังเล

นางปกปิดเรื่องนี้เอาไว้ มิได้ตำหนิมารดา ซ้ำยังรู้สึกยินดีอยู่บ้างเสียด้วยซ้ำ

จิตใจคน บางครั้งก็น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้