ตอนที่ 7 กระต่ายขาวตัวน้อยกับหมาป่าสีเทาตัวใหญ่

ตอนที่ 7 กระต่ายขาวตัวน้อยกับหมาป่าสีเทาตัวใหญ่

ยามเหม่าสามเค่อ ภายในห้องบรรทมบังเกิดสรรพสำเนียง

เกาเหวยรีบดึงสติให้ตื่นตัว ก้าวแผ่วเบาเข้าสู่โถงชั้นใน

ม่านเตียงถูกเลิกขึ้นมุมหนึ่ง เซียวจิ่งชิงเผยพระวรกายครึ่งหนึ่ง ทรงจัดแจงผ้าห่มให้แก่คนอีกผู้หนึ่งบนเตียงตั่งให้เรียบร้อย จากนั้นจึงลุกขึ้นประทับยืน

ฤดูใบไม้ผลิยามต้นในเดือนสามเดือนสี่ ท้องฟ้ายังคงมืดสลัว เกาเหวยอาศัยแสงเทียนหยิบฉลองพระองค์มังกรที่พับวางไว้ด้านข้าง ปรนนิบัติรับใช้เซียวจิ่งชิงสวมฉลองพระองค์

บนฉลองพระองค์มังกรผ้าแพรลายเมฆาสีดำอมแดง ขดมังกรทองไว้หนึ่งตัว รูม่านตาสองข้างที่ดำขลับลึกล้ำจนมองไม่เห็นก้นบึ้งจับจ้องภายในตำหนักอย่างเงียบงัน บั้นพระองค์คาดด้วยสายรัดหยกฝังทับทิม พระเกศาดำขลับมวยสูงรวบไว้ภายในมงกุฎสีดำ