บทที่ 7: ตะหลิวผัดจนเกิดประกายไฟ

บทที่ 7: ตะหลิวผัดจนเกิดประกายไฟ

เห็นจ้าวฮุ่ยเป็นแบบนี้ เฉิงเยี่ยนก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ กลับบ้านไปทำอะไรง่ายๆ กินแก้หิว

ตอนเที่ยงยุ่งมากจนไม่มีเวลากินข้าว

นี่สินะที่เรียกว่าหมอรักษาคนอื่นได้แต่รักษาตัวเองไม่ได้ คนผัดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกลับไม่ได้กินบะหมี่ที่ตัวเองผัด!

เฉิงเยี่ยนบอกป้าหลี่ไว้ แล้วใช้ช่วงนี้ไปอาบน้ำ ที่นี่มีที่ให้อาบน้ำแค่แห่งเดียว ซึ่งป้าหลี่สร้างขึ้นเอง

ตอนนี้อุณหภูมิตอนเที่ยงที่เจียงเฉิงอยู่ที่ประมาณ 34 องศา เฉิงเยี่ยนใช้น้ำอุ่นชะล้างความเหนื่อยล้าและกลิ่นควันน้ำมันออกจากตัว

เขานอนลงบนเตียง

เฉินจุ้ยมองหน้าจอระบบ

ช่วงเช้าขายได้กว่าร้อยชุด ระบบจึงเพิ่มโอกาสสุ่มรางวัลให้อีกหนึ่งครั้ง

“สุ่มรางวัล!”