ตอนที่ 321 หลังตั้งประเทศห้ามกลายเป็นปีศาจ

“พูดจาเลอะเทอะอะไร หลังก่อตั้งประเทศเขาไม่อนุญาตให้กลายร่างเป็นปีศาจแล้ว” คุณตาท่านหนึ่งยิ้มพลางตบศีรษะเด็กเบา ๆ “แต่ว่าโสมต้นนี้หายากจริง ๆ หัวใหญ่ขนาดนี้ อายุปีต้องไม่น้อยแน่”

ทุกคนต่างพูดคุยกันคนละประโยคสองประโยค เอ่ยปากชมสินค้าในร้านไม่ขาดสาย

ร้านค้าชาวจีนโพ้นทะเลของหลินเยวี่ยนั้นนับวันยิ่งค้าขายเจริญรุ่งเรือง มีผู้คนแวะเวียนมาทุกวัน

บรรดาประชาชนต่างชอบมาซื้อของที่นี่ ไม่ต้องมานั่งกลุ้มใจเรื่องคูปองสินค้าเหล่านั้นอีก เวลาซื้อของนี่ไม่ต้องบอกเลยว่าสบายใจแค่ไหน

ทว่า “คนดังย่อมมีเรื่องมากวนใจ” ความสำเร็จของหลินเยวี่ยเปรียบเสมือนหนามทิ่มแทงตาของคนในวงการเดียวกันบางคน อิจฉาตาร้อนจนตาแดงก่ำไปหมด