ตอนที่ 312 อีกมิติหนึ่ง

อวี๋ซูเหยาก็ยิ้มอยู่ข้าง ๆ รอยย่นบนใบหน้าล้วนเปี่ยมไปด้วยความเมตตา “ผ้าพวกนี้น่ะ เป็นผ้าไม่กี่พับที่ย่าเลือกไว้ตอนยังสาว ถึงเวลาจะผ่านมานานพอดูแล้ว แต่ลวดลายนี้ตอนนี้ก็ยังนิยมกันอยู่ เธอเอาไปตัดเสื้อผ้าสวย ๆ ได้หลายชุด แต่งงานแล้วก็ต้องแต่งเนื้อแต่งตัวให้ดี เยวี่ยเยวี่ยของพวกเราใส่แล้วต้องดูดีมากแน่ ๆ”

หลินเยวี่ยมองดูสิ่งของติดตัวเจ้าสาวที่เปี่ยมล้นไปด้วยน้ำใจเหล่านี้ ขอบตาก็พลันแดงก่ำขึ้นมาทันที เธอสูดจมูก น้ำเสียงเจือความสะอื้นเล็กน้อย “ขอบคุณค่ะคุณปู่ ขอบคุณค่ะคุณย่า หนูจะเก็บรักษาไว้อย่างดีแน่นอนค่ะ”