ตอนที่ 303 เธอซื่อเกินไปเลยรังแกง่าย

หลินเยวี่ยเลิกคิ้ว มุมปากผุดรอยยิ้มจาง ๆ คล้ายมีคล้ายไม่มี “ช่วยไม่ได้นี่นา ใครใช้ให้นายซื่อและรังแกง่ายกันล่ะ ไม่อย่างนั้นจะให้ฉันไปบอกหลี่กั๋วหรือไง”

พอซูหรานได้ยินก็ส่ายหน้าไปมาเหมือนกลองป๋องแป๋ง ร้อนรนจนเสียงแหลมสูงขึ้นมาหลายส่วน “ไม่ได้นะ หมอนั่นปากสว่าง ขืนเธอให้เขารู้ ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงคนทั้งกลุ่มเล็กอินทรีเหินคงได้รู้กันหมดแน่”

“งั้นก็ใช่แล้วไงล่ะ” หลินเยวี่ยกอดอก สีหน้าดูเป็นธรรมชาติ “ที่นี่คือมิติที่ฉันบังเอิญได้รับมา ด้านนอกนายก็เห็นแล้ว ล้วนเป็นสมุนไพรและสัตว์ป่าที่ฉันล่ามาตอนขึ้นเขาไปเก็บเมื่อครั้งเป็นเยาวชนปัญญาชน นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมตอนนั้น ฉันถึงได้คุ้นเคยกับหลังเขาของกองการผลิตธงแดงขนาดนั้น จนได้ไปเจอกับพวกสายลับบนเขายังไงล่ะ”