ตอนที่ 292 ฟ้ากว้างแผ่นดินใหญ่ ก็ไม่ยิ่งใหญ่ไปกว่าการกินข้าว

หลินเยวี่ยยักไหล่ สีหน้าไม่ยี่หระ “ได้ ไม่มีปัญหา แต่รอฉันกินข้าวเสร็จก่อน”

ผืนฟ้าผืนแผ่นดินจะใหญ่แค่ไหน ก็ไม่ใหญ่ไปกว่าเรื่องกินข้าวของเธอ

อย่างไรเสียในยุคหลังเธอก็เป็นตัวท็อปของกลุ่มเล็กพิเศษ ไม่ว่าจะฝีมือหรือสติปัญญาก็ไม่เคยพ่ายแพ้ในด้านใด ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้นั่งตำแหน่งหัวหน้าหน่วย จึงไม่กลัวการยั่วยุเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเฝิงอวิ๋นแม้แต่นิดเดียว

ไม่นานนัก นักศึกษาในโรงอาหารต่างพากันทยอยออกไป เตรียมจะไปแจ้งคนอื่น ๆ ให้มาร่วมดูเรื่องสนุกด้วยกัน

เฝิงอวิ๋นยืนรออยู่ข้างตัวหลินเยวี่ยเพื่อให้เธอกินข้าวเสร็จจริง ๆ ราวกับกลัวว่าหลินเยวี่ยจะวิ่งหนีไปอย่างนั้น

เมื่อหลินเยวี่ยกินข้าวเสร็จ ล้างกล่องข้าวเรียบร้อย ก็ส่งให้รูมเมตแล้วเดินตามเฝิงอวิ๋นไปยังสนามซ้อม