ตอนที่ 279 หมากัดกันเอง

เขาชะงักไปแวบหนึ่ง ก่อนจะได้สติ เมื่อเห็นว่าหลินเยวี่ยก็อยู่ด้วย จึงรีบสาวเท้าเข้ามา ยกมือทำความเคารพเธอเสียงดัง “เพียะ” ลำตัวตั้งตรง ท่าทางเด็ดขาดคล่องแคล่ว

“พอเถอะ ฉันกำลังพักร้อน วันนี้นายช่วยปฏิบัติกับฉันเหมือนเพื่อนสนิทในห้องหับของน้องสาวนายหน่อยได้ไหม” หลินเยวี่ยแกล้งทำเป็นเคือง ทว่ามุมปากกลับแต้มรอยยิ้ม

เซิ่งกวงเย่าเกาท้ายทอย ยิ้มแฮะ ๆ “ดูความจำฉันสิ พอประหม่าทีไรก็ลืมทุกที”

พูดพลางลอบชำเลืองมองสีหน้าของพ่อแม่ เมื่อเห็นว่าไม่มีสิ่งใดผิดปกติจึงค่อยถอนหายใจโล่งอก

พ่อเซิ่งมองดูลูกชายในสภาพนี้แล้วก็หัวเราะล้อเลียน “แกนี่นะ อยู่ในกองทัพฟังคำสั่งสหายเยวี่ย พอกลับมาบ้านยังสำรวมขนาดนี้อีก รีบนั่งลงเถอะ ทุกคนอย่ามัวแต่ยืนกันอยู่เลย”