ตอนที่ 277 ขาดเธอไป ฉันเหงาเหลือเกิน

เธอกินไปพลางพูดคุยเรื่องสัพเพเหระกับเซิ่งอี่ตันไปพลาง ราวกับลูกค้าธรรมดาทั่วไป ดูไม่ออกเลยสักนิดว่าเป็น “ตัวอันตราย” ที่เพิ่งไปก่อเรื่องจนสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นในต่างแดนมา

“เยวี่ยเยวี่ย ฉันรู้สึกเหมือนไม่ได้เจอนายมาเป็นปีเลย” เซิ่งอี่ตันคีบกับข้าวไปพลางพึมพำไปพลาง

“เป็นไปได้ยังไง ในเขตทหารพวกเราก็เจอกันตลอดไม่ใช่เหรอ” หลินเยวี่ยข้าวเต็มปาก ตอบกลับไปอย่างอู้อี้ไม่ชัดถ้อยชัดคำ

“นายก็รู้ว่านั่นมันในเขตทหาร พอนายไปเรียน ตอนนี้ฉันแทบจะกลายเป็นโฆษกส่วนตัวของนายอยู่แล้ว พวกผู้นำทั้งหลายต่างก็แห่กันมาหาฉันทั้งนั้น” เซิ่งอี่ตันเบะปาก แกล้งทำเป็นบ่นอุบ

“ก็นายมีหน้าที่ช่วยฉันทำเรื่องพวกนี้อยู่แล้วนี่นา นี่ฉันพอได้หยุดพักก็รีบมาหานายเลยไง” หลินเยวี่ยยิ้มร่าพลางคีบกับข้าวให้เซิ่งอี่ตันหนึ่งคำ