เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คนอื่น ๆ ก็ไม่ยอมแพ้ ต่างฝ่ายต่างเลือกสรรอาหารเลิศรสที่ตนเองถูกใจ
เหยียนอวิ๋นหยิบสลัดผักแสนประณีตมาหนึ่งจาน พลางไม่ลืมเอ่ยแซวหลี่กั๋ว “นายนี่นะ รู้จักแต่จะกินเนื้อ ต้องกินผักแกล้มบ้างสิ สารอาหารสมดุลน่ะเข้าใจไหม”
หลี่กั๋วยัดสเต๊กเนื้อเข้าปากไปพลาง เอ่ยสวนกลับมาด้วยน้ำเสียงอู้อี้ไปพลาง “มาที่นี่ไม่กินเนื้อ จะกินผักอะไรกันเล่า ผักนี่มันจะอร่อยกว่าที่บ้านหรือไง”
“งั้นเนื้อของนายมันอร่อยกว่าที่บ้านเหรอ” เหยียนอวิ๋นเลิกคิ้วขึ้น ยิ้มพลางซักต่อ
“ของฉันนี่มันไม่เหมือนกัน นี่มันเนื้อวัว วัวน่ะ นายเข้าใจไหม ในประเทศเราที่ไหนจะไปกินวัวได้เล่า” หลี่กั๋วพูดพลางส่ายหัวอย่างได้ใจ ส้อมในมือกวัดแกว่งไปมากลางอากาศหนึ่งที
สิ้นเสียงพูดนี้ สมาชิกในหน่วยสองสามคนที่อยู่รอบ ๆ ต่างถูกดึงดูดเข้ามา และทยอยกันเข้าร่วมวงสนทนา