กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ตอนแรกเฉินเซิงยังคิดจะปฏิเสธ สายตาล่อกแล่กไม่นิ่ง “ฉันไม่มีอะไรกันจะพูด ฉันถูกใส่ร้าย”
หลินเยวี่ยแค่นหัวเราะ “คิดว่าตัวเองยังมีโอกาสแก้ตัวอีกเหรอ พวกเรามีหลักฐานแน่นหนาพอแล้ว ถ้านายให้ความร่วมมือตอนนี้ บางทีอาจจะได้รับการผ่อนปรนโทษก็ได้”
ขณะพูด หลินเยวี่ยก็โยนเอกสารและรูปถ่ายบางส่วนที่สมาชิกในหน่วยเพิ่งสืบมาได้ลงตรงหน้าเขา
เมื่อเฉินเซิงเห็นหลักฐานพวกนี้ สีหน้าก็ซีดเผือด เม็ดเหงื่อผุดขึ้นเต็มหน้าผาก
เขารู้ดีว่าคราวนี้ตัวเองซวยแล้วจริง ๆ
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็เอ่ยปาก “ฉันยอมพูดแล้ว... ฉันจะสารภาพทั้งหมด...”
ในขณะเดียวกัน ทางฝั่งซูหรานก็ได้ข้อมูลสำคัญบางอย่างจากปากของจ้าวฉี่หัวเช่นกัน