ตอนที่ 242 ได้ยินชื่อเสียงของนายท่านฮวามานานแล้ว

ในใจอาเฉียงอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านขึ้นมา ทว่ายังคงแสร้งทำเป็นสงบนิ่ง “ฉันไม่รู้อะไรกันทั้งนั้น นายอย่าหวังว่าจะได้ข้อมูลอะไรไปจากฉันเลย”

หลินเยวี่ยหรี่ตาลงเล็กน้อย ค่อย ๆ เดินทอดน่องไปข้างกายอาเฉียง กดเสียงต่ำลงแล้วพูดว่า “อาเฉียง นายอย่าไม่ยอมดื่มสุราคารวะแต่เลือกดื่มสุราลงทัณฑ์ดีกว่า นายคิดว่าถ้านายไม่พูด ฉันก็จะไม่มีปัญญาจัดการหรือไง ฉันกุมหลักฐานจุดอ่อนของนายไว้บางส่วนแล้ว การกระทำลับ ๆ ล่อ ๆ พวกนั้นที่นายแอบทำที่ท่าเรือ รวมถึงเรื่องที่นายข้ามหน้าชายหัวโล้นไปพบกับบุคคลลึกลับ ฉันล้วนรู้กระจ่างแจ้ง ถ้านายไม่อยากจะติดคุกจนตายข้างในหรือโดนตามล่าฆ่าล้างบาง ก็รีบพูดความจริงออกมา”

สีหน้าของอาเฉียงเปลี่ยนไปเล็กน้อย บนหน้าผากมีเหงื่อเม็ดละเอียดผุดซึม สายตาฉายแววลนลานวูบหนึ่ง