กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จู้เสี่ยวเซวียนก็นั่งกลับไปที่เดิมด้วยความกระอักกระอ่วนใจอยู่บ้างเช่นกัน
เมื่อเห็นลูกสาวตัวเองต้องเสียหน้า เจี่ยงฮ่าวลี่ก็รู้สึกไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง เธอถลึงตาใส่หลินเยวี่ยอย่างดุดันหนึ่งที จากนั้นจึงเอ่ยปลอบจู้เสี่ยวเซวียนเสียงเบา “เสี่ยวเซวียน อย่าเก็บไปใส่ใจเลย นี่มันก็แค่เรื่องแทรกเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นแหละ เธอเป็นถึงกำลังหลักของคณะศิลปะเขตทหารเชียวนะ จะเอาไปเปรียบเทียบกับนังคนบ้านนอกคอกนาอย่างเธอได้ยังไงกัน”
จู้เสี่ยวเซวียนพยักหน้าเล็กน้อย ทว่าในแววตายังคงแฝงไว้ด้วยความไม่ยอมจำนนอยู่บ้าง
หลินเยวี่ยได้ยินคำพูดของเจี่ยงฮ่าวลี่ ในใจก็แค่นหัวเราะออกมาเล็กน้อย ทว่าก็ไม่ได้คิดจะไปถือสากับอีกฝ่าย
เวลาไม่เช้าแล้ว แขกเหรื่อทั้งหลายต่างก็เริ่มทยอยกันเดินทางกลับ