กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินเยวี่ยและซูหรานรีบรุดมาถึงคฤหาสน์เก่าตระกูลจงในเวลาต่อมา
หลินเยวี่ยมองดูแม่ลูกตระกูลจงที่ยังคงอาละวาดโวยวาย แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “พวกเธออย่าดิ้นรนไปเลย หลักฐานแน่นหนาขนาดนี้ ความผิดฐานขายชาติของตระกูลจงหนีไม่พ้นหรอก”
ลูกสะใภ้ใหญ่ตระกูลจงถลึงตาจ้องหลินเยวี่ยอย่างดุร้าย “นังลูกสาวนอกสมรส แกอย่าได้ใจไป นี่ต้องเป็นแผนที่แกใส่ร้ายพวกเราแน่ ๆ!”
หลินเยวี่ยยิ้มเยาะอย่างดูแคลน “เรื่องงามหน้าที่พวกเธอทำเองแท้ ๆ ยังคิดจะมาป้ายขี้ใส่หัวฉันอีกเหรอ ช่างน่าขันจริง ๆ”
จงเสวี่ยเห็นซูหรานเดินเข้ามา ก็นึกว่าเขามาช่วยพวกตน จึงรีบปรี่เข้าไปหาด้วยสีหน้าดีใจสุดขีด พลางออดอ้อนว่า “พี่ซูหราน พี่มาเสียที รีบสั่งให้พวกเขาปล่อยพวกเราเถอะค่ะ ต้องเป็นพวกเขาเข้าใจผิดแน่ ๆ”