กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จู้ซิงโจวได้ยินดังนั้น เปลวเพลิงโทสะก็ลุกโชนในดวงตา “พวกมันกล้าทำกับพวกเธอสองแม่ลูกแบบนี้ได้ยังไง! ฉันไม่มีทางปล่อยพวกมันไปแน่”
กำปั้นของเขากำแน่น ข้อต่อขาวซีดเพราะออกแรง หากไม่ใช่เพราะตอนนี้อยู่ต่างแดน เขาก็อยากจะพุ่งกลับไปคิดบัญชีกับคนพวกนั้นเสียเดี๋ยวนี้
หลินเยวี่ยยิ้มเจื่อนพลางส่ายหน้า “ไม่ต้องแล้ว ฉันแก้แค้นไปเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ฉันแค่อยากรู้ว่าพ่อผู้ให้กำเนิดของฉันยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ฉันถึงได้ไปประเทศงดงาม”
จู้ซิงโจวสูดหายใจเข้าลึก พยายามสงบสติอารมณ์ลง “ถ้าอย่างนั้นเธอก็คือลูกสาวของฉัน ใช่ไหม? หน้าตาของเธอไม่ค่อยเหมือนแม่ของเธอ แต่นิสัยและความคิดกลับเหมือนมากจริง ๆ”