กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พี่ไห่ คืนนี้พวกพี่น้องของฉันจะส่งของมาให้ แต่คนพวกนั้นค่อนข้างระมัดระวังตัว ไม่อยากให้ใครเห็นหน้า ดังนั้นถ้าฉันไม่ได้ไปตาม พวกนายก็อย่าเพิ่งมานะ” หลินเยวี่ยกำชับ
เสี่ยวไห่พยักหน้ารับคำ “น้องสาว เธอวางใจเถอะ พวกเราฟังเธอหมด”
หลินเยวี่ยเดินสำรวจรอบ ๆ คลังสินค้า แผนการสำหรับอนาคตในใจยิ่งมายิ่งกระจ่างชัด
ในยุคสมัยนี้ หากอยากสั่งสมความมั่งคั่ง หรือกระทั่งกลายเป็นครัวเรือนเงินหมื่นในช่วงเปิดประเทศ ก็จำเป็นต้องคว้าโอกาสไว้ แม้จะต้องแบกรับความเสี่ยงอยู่บ้างก็ตาม
คืนนั้น หลินเยวี่ยแอบเติมของจนเต็มคลังสินค้าเพียงลำพังอย่างเงียบเชียบ นอกจากเนื้อสัตว์ ผักผลไม้ที่มีจำนวนจำกัดเพราะเก็บรักษาได้ยากแล้ว ของแห้งประเภทอื่น ๆ ล้วนกองสูงเป็นภูเขาเลากา