กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เนื่องจากพวกเขากินกันมาแล้ว หลินเยวี่ยจึงไม่ได้ทำกับข้าวมากมาย เพียงแต่เพิ่มปริมาณให้มากขึ้นเล็กน้อย เพื่อให้ทุกคนได้ร่วมชิมกันคนละสองสามคำ
ทุกคนนั่งล้อมรอบโต๊ะอาหาร ผู้อาวุโสจู้มองดูอาหารเต็มโต๊ะแล้วเอ่ยอย่างมีความสุข “เยวี่ยเยวี่ย นึกไม่ถึงเลยว่าฝีมือทำอาหารของหนูจะดีขนาดนี้”
หลินเยวี่ยยิ้มอย่างเขินอายเล็กน้อย “คุณปู่ ลองชิมดูสิคะว่าถูกปากไหม”
ผู้อาวุโสจู้คีบหมูผัดพริกขึ้นมาหนึ่งชิ้นแล้วส่งเข้าปาก หลังจากเคี้ยวแล้วก็พยักหน้าไม่หยุด “อร่อย รสชาตินี้ยอดเยี่ยมจริง ๆ”
ทุกคนต่างพากันลงมือคีบอาหาร พลางลิ้มลองของอร่อยและพูดคุยกันอย่างเพลิดเพลิน
ซูหรานเอ่ยชม “เสี่ยวเยวี่ย ฝีมือทำอาหารของเธอไปเป็นเชฟใหญ่ได้สบายเลยนะ แถมยังเก่งกว่าฝีมือแม่เธอเสียอีก”