เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินเยวี่ยยิ้มออกมาอย่างเขินอายเล็กน้อย “สวัสดีลุงเฉิน”
“ดี ๆๆ เรื่องของแม่เธอ ฉันก็ได้ยินน้าเจียงของเธอเล่าให้ฟังแล้ว เฮ้อ...”
“ลุงเฉิน ไม่เป็นไรเลย ตอนนี้เห็นว่าพวกท่านยังจำแม่ของฉันได้ ฉันก็รู้สึกปลื้มใจมากแล้ว”
เหล่าเฉินกับเจียงเนี่ยนเริ่มหวนรำลึกถึงช่วงเวลาที่เคยอยู่ร่วมกับแม่ของหลินเยวี่ยในเขตทหาร คืนวันเหล่านั้นที่ยากลำบากทว่าเต็มเปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้นราวกับปรากฏอยู่ตรงหน้า
หลินเยวี่ยยืนฟังอยู่อย่างเงียบสงบที่ด้านข้าง ในใจยิ่งเพิ่มความเคารพเลื่อมใสในตัวแม่ขึ้นอีกหลายส่วน
ต่อจากนั้น เจียงเนี่ยนก็พาหลินเยวี่ยไปยังสนามฝึกของเขตทหาร
ที่นั่น พอดีเห็นทหารหญิงหลายคนกำลังฝึกซ้อมอยู่
พวกเธอมีท่วงท่าทะมัดทะแมง การเคลื่อนไหวเฉียบขาดคล่องแคล่ว ทุกกระบวนท่าล้วนเต็มเปี่ยมไปด้วยพละกำลัง