ตอนที่ 172 ทำไมจู่ ๆ ถึงไม่ร่วมมือแล้วล่ะ?

หลินเยวี่ยเดินลัดเลาะอยู่ในไร่ฝ้าย มองดูฝ้ายที่อวบอิ่มเต็มที่แต่ละดอก ในแววตาเต็มไปด้วยความยินดี

เธอใช้จิตเจตนาเก็บเกี่ยวฝ้ายเหล่านี้อย่างรวดเร็ว เพียงครู่เดียว ตะกร้าไม้ไผ่ก็ถูกเติมจนเต็มแน่นเอี้ยด

หลินเยวี่ยปลอมตัวอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงออกจากมิติ

ข้างนอกฟ้ามืดลงแล้ว บนถนนไม่มีผู้คนอยู่เลยแม้แต่คนเดียว

หลินเยวี่ยสาวเท้าอย่างรีบเร่ง ไม่นานก็มาถึงหน้าประตูบ้านทรุดโทรมแห่งนั้น

เธอมองซ้ายแลขวา ยืนยันว่ารอบข้างไม่มีสิ่งผิดปกติแล้ว จึงรีบนำของทั้งหมดที่เตรียมไว้ในมิติออกมาจนหมดในคราวเดียว

ตะกร้าไม้ไผ่ที่เต็มไปด้วยฝ้ายเหล่านั้นทันทีที่ปรากฏขึ้น ก็วางกองอยู่หน้าประตู ราวกับ “เสี่ยวซาน” อันอ่อนนุ่มทีละลูก ๆ

จากนั้นจึงค่อยเคาะประตูบ้าน