กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
น้าเจียงต้องมาเพราะเรื่องที่เธอแอบหนีออกมาโดยพลการแน่ ๆ เดิมทีตั้งใจว่าจะมีเวลาอิสระสักช่วงหนึ่ง ไม่นึกเลยว่าจะถูกตามหาเจอเร็วขนาดนี้
หลินเยวี่ยแอบหงุดหงิดใจ รู้อย่างนี้ควรเลือกเส้นทางที่มิดชิดกว่านี้ หรือไม่ก็หลบอยู่ข้างนอกต่ออีกสักสองสามวัน
เจียงเนี่ยนมองหลินเยวี่ย สายตามีแววตำหนิอยู่บ้าง แต่ส่วนใหญ่เป็นความห่วงใย “เยวี่ยเยวี่ย เด็กคนนี้นี่ ทำไมไม่บอกไม่กล่าวแล้ววิ่งกลับมาแบบนี้ รู้ไหมว่าพวกเราเป็นห่วงเธอแค่ไหน”
หลินเยวี่ยก้มหน้า พึมพำเสียงเบา “น้าเจียง ฉันแค่ไม่ชอบอยู่ที่เรือนรับรอง คิดถึงชีวิตในเรือนเยาวชนปัญญาชนน่ะ”