ตอนที่ 153 ทำตัวให้เป็นธรรมชาติ อย่าให้มีความรู้สึกมีพิรุธ

ซูหรานเงียบไปครู่หนึ่ง แม้คำพูดของหลินเยวี่ยจะฟังดูระคายหู แต่ก็หยาบกระด้างทว่าตรงประเด็น

เขาพยักหน้าเล็กน้อย ทว่าความกังวลในใจก็ยังไม่สลายไปทั้งหมด

เขารู้ว่าการตัดสินใจของหลินเยวี่ยมีความสมเหตุสมผลอยู่ แต่ความเสี่ยงก็ยังคงเหมือนหินยักษ์ก้อนหนึ่งที่กดทับอยู่บนขั้วหัวใจของเขา

“ไปกันเถอะ ทำตัวตามธรรมชาติหน่อย อย่าให้มีความรู้สึกมีพิรุธ พวกเราก็แค่เช็กเอาต์ออกจากห้องพักเท่านั้น” หลินเยวี่ยกระซิบ ขณะเดียวกันก็ปรับสีหน้าและท่าทางของตัวเอง เพื่อให้ตนเองดูเป็นธรรมชาติและผ่อนคลายยิ่งขึ้น

เธอสาวเท้าก้าวออกไปก่อน เดินตรงไปยังเคาน์เตอร์บริการของโรงแรมเล็ก

ซูหรานสูดหายใจเข้าลึก และพยายามทำให้ตนเองสงบลงตามไปด้วย จากนั้นก็เดินตามหลังหลินเยวี่ยไป