ตอนที่ 139 รสชาตินี้พอกินแล้วก็หวนนึกถึงความทรงจำมากมาย

ซูซิงกั๋วยิ้มพลางกล่าวว่า “ได้ยินว่าพวกเธอมากันแล้ว พอดีเลย มากินข้าวด้วยกันสิ”

หลินเยวี่ยและเซิ่งอี่ตันตอบกลับอย่างสุภาพว่า “สวัสดีค่ะผู้บัญชาการซู สวัสดีค่ะผู้การซู”

“อยู่ที่บ้านไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น เรียกฉันว่าลุงก็พอ”

หลินเยวี่ยกับเซิ่งอี่ตันสบตากัน แอบยิ้มด้วยความเขินอายเล็กน้อย

หลินเยวี่ยเอ่ยว่า “ลุงซู”

เซิ่งอี่ตันก็ร้องเรียกตามด้วยว่า “ลุงซู”

ซูซิงกั๋วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ จากนั้นก็กวักมือเรียกให้ทุกคนนั่งลง

ส่วนเจียงเนี่ยนก็ยุ่งอยู่กับการเข้าห้องครัวเตรียมอาหาร

หลินเยวี่ยกับเซิ่งอี่ตันก็เกรงใจที่จะนั่งเฉย ๆ จึงวิ่งเข้าไปช่วยในห้องครัว

“น้าเจียง ให้ฉันทำดีกว่า ฉันทำเอง น้ากับอี่ตันคอยเป็นลูกมือก็พอ”