ตอนที่ 126 ถึงเวลาให้พวกนั้นได้ลิ้มรสการถูกปล้นชิงบ้าง

เธอรู้ว่าเจียงเนี่ยนกับเซิ่งอี่ตันต่างก็หวังดีต่อเธอจากใจจริง และทะนุถนอมน้ำใจไมตรีนี้มากเช่นกัน

“น้าเจียง อี่ตัน พวกเธอคิดแบบนี้ได้ ฉันก็ดีใจมากจริง ๆ อันที่จริงถ้าไม่มีความช่วยเหลือจากพวกเธอ ฉันคนเดียวก็ทำอะไรมากมายขนาดนี้ไม่ได้หรอก พวกเราเป็นทีมเดียวกัน ขาดใครไปไม่ได้ ในเมื่อพวกเธอยืนกรานขนาดนี้ ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็แบ่งกันตามนี้ไปก่อน แต่หลังจากนี้หากมีความเปลี่ยนแปลงอะไรกัน พวกเราค่อยมาปรึกษากันใหม่”

“ได้สิ เธอว่ายังไงก็ว่าตามนั้น” เซิ่งอี่ตันยิ้มพลางพยักหน้า

“งั้นตอนนี้น้ากับอี่ตันจะไปดูที่กองการผลิตว่ามีถุงข้าวไหม จากนั้นค่อยไปซื้อตะกร้าสานจากช่างไม้เฒ่ากลับมาสักหน่อย” เจียงเนี่ยนพูดไปพลางจัดชายเสื้อของตัวเองไปพลาง เตรียมตัวออกเดินทาง