ตอนที่ 102 มุ่งหน้าไปยังกองการผลิตธงแดงแห่งสหกรณ์ประชาคมเซี่ยงหยางอย่างเร่งด่วน

เหลียงเย่ยังคงโมโหฟึดฟัด “เธอหาเรื่องฉันก่อน ทำไมฉันจะด่าไม่ได้ เมื่อก่อนทำเป็นวางอำนาจ ตอนนี้ยังจะมาอหังการอีก”

“ทุกคนอยู่ในเรือนเยาวชนปัญญาชนหลังเดียวกัน ก้มหน้าเงยหน้าก็เจอกัน ผิดใจกันรุนแรงไปมันไม่ดีหรอก”

เหลียงเย่กลับไม่สนใจ “ฉันไม่กลัวเธอหรอก ตอนนี้เธอก็แค่หงส์ตกอับที่สู้ไก่ยังไม่ได้ด้วยซ้ำ”

เวลานี้ เฉินลี่ได้ยินเสียงด่าทอของเหลียงเย่อยู่ในห้อง น้ำตาก็ไหลรินออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

ในใจของเธอเต็มไปด้วยความน้อยใจและความโกรธ แต่กลับไม่มีทางระบายออกไปได้

เธอหวนนึกถึงตัวเองในอดีต ครอบครัวมีฐานะดี ได้รับความรักใคร่ตามใจ ทว่ายามนี้กลับต้องตกอับถึงเพียงนี้

แม่ของเธอยังเขียนจดหมายมาบอกไม่ให้เธอกลับไปช่วงปีใหม่ เพื่อจะได้ไม่ถูกคนจับจุดอ่อนเอาได้