เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ตลอดทาง ทุกคนต่างก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง
เมื่อใดก็ตามที่พบพื้นที่ซึ่งอาจมีเหยื่อปรากฏตัว ทุกคนก็จะชะลอฝีเท้าลงแล้วสังเกตดูรอบด้านอย่างละเอียด
หลินเยวี่ยจับตาดูความเคลื่อนไหวรอบตัวอย่างมีสมาธิแน่วแน่เช่นกัน คนอื่น ๆ ต่างกำปืนล่าสัตว์ในมือไว้แน่น มีเพียงหลินเยวี่ยที่สะพายปืนล่าสัตว์ไว้ด้านหลัง ไม่ได้คิดจะใช้มันแต่อย่างใด
บางคนเห็นเช่นนั้นจึงเริ่มหัวเราะเยาะขึ้นมา “สมกับเป็นเยาวชนปัญญาชนที่มาจากในเมืองจริง ๆ ดูท่าแล้วคงใช้ปืนล่าสัตว์ไม่เป็นเลยล่ะสิ”
“นั่นสิ บอกแล้วว่าอย่าให้ผู้หญิงเข้าร่วม ทำไมยังปล่อยให้เยาวชนปัญญาชนคนนี้มาได้อีก”
“ใช่แล้ว นี่ไม่ใช่มาเป็นตัวถ่วงให้ทุกคนหรอกเหรอ”
หลินเยวี่ยได้ยินคำพูดเหล่านี้ ในใจก็ผุดความไม่พอใจขึ้นมาสายหนึ่ง ทว่าเธอกลับไม่ได้บันดาลโทสะ