กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทุกคนสบตากันไปมา แม้ในใจยังคงมีความสงสัย แต่ก็ไม่เหมาะที่จะวิพากษ์วิจารณ์กันต่อไป
เพราะอย่างไรเสียภายใต้สถานการณ์ที่ไร้หลักฐาน การคาดเดาไปเรื่อยมีแต่จะก่อให้เกิดปัญหาโดยไม่จำเป็น
หลินเยวี่ยยืนอยู่ด้านข้าง พอได้ยินข้อถกเถียงของทุกคนก็รู้สึกขบขันอยู่บ้าง “เอาเถอะ เขาเป็นคนที่ใกล้จะถูกประหารชีวิตอยู่แล้ว ฉันไปแล้วจะทำอะไรกันได้ล่ะ ไม่ใช่ว่าเป็นการกระทำที่เกินจำเป็นหรอกหรือ”
“เหมือนว่าจะเป็นแบบนั้นจริง ๆ”
ทุกคนได้ยินคำพูดของหลินเยวี่ย ต่างก็พากันพยักหน้าเห็นพ้อง
บรรยากาศตึงเครียดเมื่อครู่ค่อย ๆ ผ่อนคลายลงมาเช่นกัน
“คนที่ควรพักผ่อนก็พักผ่อน คนที่ควรทำงานก็ไปทำงาน เอาเวลาว่างตรงนี้รีบขึ้นเขาไปกักตุนเสบียงสำหรับฤดูหนาวให้มากขึ้นยังจะดีเสียกว่า”