ตอนที่ 72 เธอรู้แค่อวดรวยแบบคนจน

มือของเธอกำด้ามเคียวไว้แน่น คมมีดตัดฟางข้าวสาลีขาดอย่างแม่นยำ ส่งเสียงดังกร๊อบแกร๊บฟังดูชัดเจน

รวงข้าวสาลีสีเหลืองทองล้มลงใต้เงื้อมมือของเธอทีละรุ่น เธอรีบนำข้าวสาลีไปกองไว้ด้านข้าง เพียงไม่นานก็พูนขึ้นเป็นกองฟางข้าวสาลีขนาดย่อม

เหล่าเยาวชนปัญญาชนรุ่นใหม่คนอื่น ๆ ในตอนแรกยังมีความแปลกใหม่และตื่นเต้นอยู่บ้าง แต่อารมณ์นั้นก็ถูกแทนที่ด้วยความเหนื่อยล้าและความไม่คุ้นชินอย่างรวดเร็ว

ทำไปได้ไม่ทันไร ก็เริ่มมีคนบ่นพึมพำเสียงเบาขึ้นมา

แต่ยังโชคดีที่เซิ่งอี่ตันฟังหลินเยวี่ยมาตั้งแต่แรก สวมถุงมือแรงงานที่เธอให้ไว้ นอกจากเมื่อยเอวจากการก้มตัวไปสักหน่อย อย่างอื่นเธอก็ยังพอปรับตัวรับไหว