ตอนที่ 57 นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว

ซูหรานฟังการวิพากษ์วิจารณ์ของหลี่กั๋วกับฟางหมิงโดยไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่สายตาทอดมองไปยังทิศทางที่หลินเยวี่ยจากไปอีกครั้ง

ในใจของเขาก็กำลังครุ่นคิดถึงความไม่ธรรมดาของหลินเยวี่ยเช่นกัน

ในสถานที่ซึ่งคนส่วนใหญ่ยังคงเหน็ดเหนื่อยแทบขาดใจกับความยากลำบากในการใช้ชีวิตแห่งนี้ แต่หลินเยวี่ยกลับเผชิญหน้ากับชีวิตได้อย่างกระตือรือร้นเช่นนี้ ชวนให้ผู้คนต้องมองดูใหม่อย่างทึ่งจริง ๆ

“เอาละ เลิกคุยกันได้แล้ว พวกเรายังมีภารกิจติดตัวอยู่” ซูหรานดึงความคิดกลับมา เตือนสติหลี่กั๋วและฟางหมิง

ทั้งสองคนรีบสงบมโนจิตลงทันที เตรียมพร้อมทุ่มเทให้กับงานซุ่มซ่อนในวันใหม่

ส่วนหลินเยวี่ยในเวลานี้ พอกลับถึงเรือนเยาวชนปัญญาชน ล้างหน้าล้างตาคร่าว ๆ เสร็จ ก็เริ่มตระเตรียมมื้อเช้าสำหรับวันนี้

พอเธอกับเซิ่งอี่ตันกินมื้อเช้าเสร็จ เสียงกระดิ่งออกทำงานก็ดังขึ้นพอดี