ตอนที่ 47 หลังกำเนิดตระกูลหลิวจะจัดงานมงคล

เธอคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าเรื่องที่ฝ่ายวางแผนมาอย่างดิบดีจะกลายเป็นแบบนี้ไปได้

เธอรีบวิ่งไปที่ป่าละเมาะ พอเห็นสภาพอันน่าอับอายของหลิวต้าเฉียงกับอวี๋เหวินก็โมโหจนกระทืบเท้าเร่า ๆ

“นี่มันเวรกรรมอะไรกันเนี่ย!” ยายหลิวร้องไห้โอดครวญ

ตอนนี้อวี๋เหวินได้สติกลับมาแล้วเช่นกัน พอเห็นสภาพของตัวเองก็อับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี

เธอไม่รู้ว่าตัวเองมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร และยิ่งไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรกันขึ้น

หลิวต้าเฉียงเองก็ค่อย ๆ ได้สติเช่นกัน เมื่อเห็นภาพตรงหน้า เขาก็รู้ว่าคราวนี้ตัวเองพังพินาศย่อยยับแล้วจริง ๆ

แต่ในใจก็ยังแอบดีใจอยู่ลึก ๆ ที่อย่างน้อยก็ได้เมียมาฟรี ๆ คนหนึ่ง

เขาอยากจะอธิบาย แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มพูดจากตรงไหน