กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เซิ่งอี่ตันพยักหน้า “ก็จริง แต่เธอปฏิเสธไปแบบนี้ ป้าหลิวต้องไม่ยอมเลิกราง่าย ๆ แน่ ไม่แน่อาจจะคิดหาทางอื่นอีกก็ได้”
หลินเยวี่ยขมวดคิ้ว “ทหารมาขุนพลต้าน น้ำมาดินกลบ ฉันแสดงท่าทีของฉันชัดเจนแล้ว ถ้าเธอยังตามตื๊ออีก ฉันก็จะไม่เกรงใจแล้ว”
เซิ่งอี่ตันพูดอย่างเป็นกังวล “หลินเยวี่ย ถ้าพวกป้าหลิวแอบขัดแข้งขัดขาเธอจะทำยังไงล่ะ”
“กลัวอะไรกัน ด้วยฝีมืออย่างฉัน ต่อให้ป้าหลิวมาสักสิบคนฉันก็ไม่กลัว อีกอย่างฉันก็ไม่ได้ทำอะไรผิด เธอจะทำอะไรฉันได้”
เซิ่งอี่ตันนึกถึงฉากที่หลินเยวี่ยตบตีเฝิงเชี่ยนเชี่ยน ก็ไม่ต้องกลัวจริง ๆ นั่นแหละ จึงพยักหน้า “เธอพูดถูก”
ในช่วงวันต่อ ๆ มา ยายหลิวไม่ได้มารังควานหลินเยวี่ยอีกจริง ๆ