ตอนที่ 33 แบ่งเนื้อหมู

ช่วงเวลาตอนเย็น หลินเยวี่ยกลับมาพร้อมของเต็มคันรถ

แต่เธอรู้ดีว่า ยุคสมัยนี้หากล่าเหยื่อตัวใหญ่ได้จะต้องส่งมอบให้กองการผลิต

ความจริงเธอจะไม่ส่งมอบก็ได้ ทว่าเธออยากกินเนื้อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อนึกถึงหมูตุ๋นซีอิ๊วของภัตตาคารของรัฐในวันนั้น เธอก็อดไม่ได้ที่จะน้ำลายสอ

เพื่อให้ได้กินเนื้อ เธอจึงจำต้องส่งมอบเนื้อหมูป่า เพื่อที่เหยื่อตัวอื่น ๆ จะสามารถเก็บไว้กินเองได้

เธอสะพายตะกร้าไม้ไผ่อันหนักอึ้ง เดินอยู่บนทางลงเขา

แสงอาทิตย์อัสดงสาดส่องลงบนร่างของเธอ ราวกับคลุมชุดเกราะสีทองไว้ชั้นหนึ่ง

หลังจากลงเขาแล้ว หลินเยวี่ยหาที่ลับตาคนแห่งหนึ่ง แล้วนำหมูป่าออกมาจากมิติ