ตอนที่ 29 บ้านแกแค่สิ้นผู้ชาย ไม่ใช่ไม่มีใครดูแล

“น่าขำสิ้นดี ยายหลิว บ้านหล่อนน่ะแค่ผู้ชายตาย ไม่ใช่ไม่มีใครคุมหล่อนได้เสียหน่อยนะ? วัน ๆ คิดแต่แผนการนอกลู่นอกทางชั่วร้าย” หญิงร่างผอมสูงคนนั้นยังคงเอ่ยยั่วยุต่อไป บนใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม

“หล่อนอย่าได้ไปหลอกลวงเยาวชนปัญญาชนของคนอื่นเขาล่ะ ถึงเวลานั้นได้เห็นดีกันแน่” หญิงคนอื่น ๆ ก็พากันเอ่ยผสมโรง แสดงความรังเกียจต่อความคิดของยายหลิว

ใบหน้าของยายหลิวแดงก่ำขึ้นมา เธอจ้องเขม็งไปยังพวกผู้หญิงเหล่านั้นด้วยความโกรธ: “พวกหล่อนจะไปรู้อะไรกัน? ฉันทำแบบนี้ก็เพื่อลูกชายของฉัน อีกอย่าง ฉันก็ไม่ได้ไปทำเรื่องเลวร้ายอะไรจริง ๆ เสียหน่อย”

แม้ปากยายหลิวจะแข็ง ทว่าในใจกลับรู้สึกผิดและหวาดหวั่นอยู่บ้าง

เธอรู้ว่าความคิดของตัวเองไม่ค่อยสง่างามเปิดเผยจริง ๆ นั่นแหละ แต่พอคิดถึงเรื่องการแต่งงานชั่วชีวิตของลูกชาย เธอกลับรู้สึกว่าการกระทำของตนนั้นพอจะให้อภัยได้