กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลินเยวี่ยและเซิ่งอี่ตันก็หันศีรษะไป มองไปยังทิศทางที่เสียงดังแว่วมา
เห็นเพียงเฉินลี่และเหลียงเย่วิ่งหอบแฮ่กเข้ามา บนใบหน้าเจือแววร้อนรน
พวกเธอวิ่งมาถึงข้างเกวียน พลางหอบหายใจอย่างหนักพลางเอ่ยขึ้น “ยังดีที่ทัน เกือบจะพลาดไปแล้ว”
ผลปรากฏว่าเฉินลี่มองดูบนเกวียนที่ไม่มีที่ว่างแม้แต่ที่เดียว บนใบหน้าก็เผยสีหน้าผิดหวังออกมา
เฉินลี่ขมวดคิ้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความหงุดหงิด คิ้วในยามนี้ขมวดมุ่นเข้าหากันแน่น ราวกับจะหนีบแมลงวันให้ตายได้ตัวหนึ่ง
เธอไม่เกรงใจสักนิดขณะกวาดตามองไปรอบ ๆ แววตาแฝงความจับผิดและรังเกียจ พยายามมองหาที่ที่พอนั่งลงได้สักแห่ง
สายตาของเธอกวาดมองไปมาบนตัวผู้คน ประเมินกลุ่มคนที่ไม่ควรจะมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่