ตอนที่ 7 ถูกจับได้คาหนังคาเขาพอดี

เธอต้องการให้พวกเขารู้ว่า ของที่แย่งชิงมาไม่ได้ดีเสมอไป บางครั้งกลับจะนำพาปัญหามาสู่ตัวเองเสียด้วยซ้ำ

หลินเยวี่ยไม่ออกจากห้องตลอดทั้งคืน แม้กระทั่งตอนที่หลินเจี้ยนเต๋อมาเคาะประตูด้านนอกเธอก็ไม่สนใจ ถึงอย่างไรถ้าแน่จริงก็พังประตูเข้ามาเสียสิ มิฉะนั้นเธอก็ไม่มีทางออกไปเด็ดขาด

เธอปักหลักอย่างดื้อดึงอยู่ในโลกใบเล็กของตัวเอง ภายในใจเต็มไปด้วยการต่อต้านพวกของหลินเจี้ยนเต๋อ

ประตูที่ปิดสนิทบานนั้นคือป้อมปราการที่เธอยึดมั่น คอยตัดขาดความวุ่นวายและความอยุติธรรมจากโลกภายนอกออกไปจนหมดสิ้น

เช้าตรู่วันถัดมา หลินเยวี่ยออกมาก็พบว่าหลินเจี้ยนเต๋อไปทำงานแล้ว ในบ้านก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของหลินเหมยและเก๋อชิง

แสงแดดยามเช้าตรู่สาดส่องลงมาในบ้านอันเงียบสงัด ดูจะค่อนข้างอ้างว้างอยู่บ้าง