เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 116 การลี้ภัยในปราสาท
แสงรุ่งอรุณขับไล่ความมืดมิดในหุบเขาจนหมดสิ้น และส่องให้เห็นสภาพอันน่าสังเวชของรถไฟในวาระสุดท้ายได้อย่างชัดเจน มังกรเหล็กที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของการเคลื่อนที่และความหวัง บัดนี้เหลือเพียงหัวรถจักรที่บิดเบี้ยวและถูกเผาไหม้ กับตู้รถไฟที่เต็มไปด้วยรอยกระสุนซึ่งนอนนิ่งสนิทราวกับงูตายอยู่บนราง กลิ่นดินปืนและกลิ่นไหม้ที่อบอวลอยู่ในอากาศบอกเล่าถึงความโหดร้ายของการปะทะเมื่อคืนนี้ได้อย่างเงียบเชียบ
ไม่มีเวลาให้จมอยู่กับความโศกเศร้าหรือความโกรธแค้น ภายใต้คำสั่งของฮั่วอวิ๋นเฟิงและการจัดการของมาร์คัส ผู้รอดชีวิตทุกคนรีบลงมือปฏิบัติการ เตรียมการอพยพที่ยากลำบากอย่างเร่งด่วน
ผลการตรวจนับนั้นรุนแรง ยานพาหนะที่ใช้งานได้เหลือเพียงสามคัน: รถบรรทุกทหารหนักรุ่น "หมาป่า" สองคันที่มีความสามารถในการบรรทุกสูงสุดแต่กินน้ำมันมหาศาล, ยานเกราะล้อยาง "บ็อกเซอร์" หนึ่งคันที่มีพลังป้องกันที่หาอะไรมาแทนไม่ได้และมีอำนาจการยิงอันน่าสะพรึงกลัวจากปืนใหญ่อัตโนมัติขนาด 30 มิลลิเมตร ซึ่งเป็นเสาหลักด้านความปลอดภัยของทีม และคันสุดท้ายคือรถขับเคลื่อนสี่ล้อที่แม้จะเต็มไปด้วยรอยแผลแต่ก็มีความสำคัญยิ่ง ซึ่งจะกลายเป็นหน่วยลาดตระเวนและฐานหน้าด่านในอนาคต ส่วนซากรถยูนิโมกสองคันที่ถูกทำลายยังคงมีควันสีฟ้าพวยพุ่งออกมา เตือนใจทุกคนถึงความแม่นยำและความโหดเหี้ยมของศัตรู