เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 71 กำแพงที่มองไม่เห็น
แสงแดดบนเกาะซิซิลียังคงสาดส่องอย่างใจกว้างและยุติธรรมเช่นเคย มันเทลงมาบนทุกตารางนิ้วของท่าเรือซานปันคราซิโอโดยไม่ลำเอียง พยายามมอบความอบอุ่นให้แก่ผืนดินที่แตกระแหงและทุกดวงวิญญาณที่กำลังดิ้นรน สำหรับฮั่วหยุนเฟิงแล้ว ในช่วงสองสามสัปดาห์แรก ความอบอุ่นนี้แทบจะเป็นการเยียวยา กลิ่นคาวเลือด โคลนตม และเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ไม่สิ้นสุดจากทวีปอเมริกาเหนือ ถูกแทนที่ด้วยสายลมทะเลอันเฉื่อยชาของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน กลิ่นหอมของกาแฟ และเสียงหัวเราะที่ไร้กังวลของเด็ก ๆ ในบางครั้ง
ทว่าเขาพบในเวลาไม่นานว่า แม้แสงแดดจะเท่าเทียม แต่ร่องลึกภายใต้เงามืดนั้นกลับลึกจนน่าขนลุก
พื้นที่ศูนย์กลางที่พวกเขาได้รับอนุญาตให้ทำกิจกรรมถูกบุคลากรภายในค่ายเรียกว่า "เขตเมืองใหม่" หรือ "เขตวงแหวนหมายเลขหนึ่ง" ที่นี่เรียกได้ว่าเป็นห้องตัวอย่างของอารยธรรมในยุคสิ้นโลก ถนนหนทางไม่ใช่ผลผลิตจากการซ่อมแซมอย่างเร่งรีบหลังสงคราม แต่ผ่านการวางแผนและบำรุงรักษามาอย่างดี ยางมะตอยที่ปูพื้นเป็นของใหม่ เส้นสีขาวของทางเดินเท้ายังมองเห็นได้ชัดเจน ข้างทางไม่เพียงแต่ปลูกต้นปาล์มที่ทนต่อความแห้งแล้งเท่านั้น แต่ในแปลงดอกไม้ที่ออกแบบมาอย่างประณีตยังมีดอกเฟื่องฟ้าและดอกเจอเรเนียมที่กำลังบานสะพรั่ง แม้แต่สนามหญ้าที่รดน้ำด้วยน้ำจืดอันล้ำค่าก็ยังเขียวขจีจนแสบตา