เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 57 การมาบรรจบจากสองทิศทางกลางมหาสมุทรแอตแลนติก
ในช่วงสองสามวันแรกที่กลับมายังค่ายป่าสน อากาศเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน เรือ อาวุธ และเสบียงที่ยึดมาได้นำมาซึ่งการยกระดับความแข็งแกร่งอย่างแท้จริง ค่ายไม่เคยร่ำรวยเท่านี้มาก่อน การเข้าร่วมของเรือตรวจการณ์ “เรือกระแสน้ำอุ่น” (ชื่อที่แจ็กตั้งให้) และเรือจู่โจมอีกสองลำ ทำให้ขอบเขตการควบคุมของค่ายขยายจากป่าชายฝั่งออกไปสู่ทะเลที่ห่างออกไปหลายสิบไมล์ทะเล
อย่างไรก็ตาม ภายใต้ความปิติยินดีในทุกครั้งที่ได้รับผลตอบแทน ความรู้สึกสูญเสียที่ไม่สามารถข้ามมหาสมุทรได้ยังคงวนเวียนอยู่ไม่จางหายราวกับวิญญาณ โดยเฉพาะในใจของฮั่วอวิ๋นเฟิงและลู่เสวี่ย บ้าน แนวคิดที่ชัดเจนแต่ก็เลือนรางนั้น ราวกับถูกกำแพงยักษ์ที่มองไม่เห็นกั้นขวางไว้ที่อีกฟากหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติก
เย็นวันนั้น ฮั่วอวิ๋นเฟิงนั่งอยู่ริมลำธารข้างค่ายเพียงลำพัง มองดูน้ำในลำธารไหลรินผ่านโขดหินที่ก่อตัวเป็นชั้นบันไดตามธรรมชาติ ทีละชั้น ทีละชั้น คดเคี้ยวแต่แน่วแน่ไหลลงสู่ปลายน้ำ กระแสน้ำเมื่อพบกับหินก้อนใหญ่ก็จะแยกตัวอ้อมผ่าน สะสมพลังในจุดที่ลุ่มต่ำ แล้วจึงเดินหน้าต่อไป เขาจ้องมองจนเผลอไผล ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในหัวราวกับประกายไฟที่กระเซ็นจากลำธาร