เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 31 เมื่อสวรรค์ปิดประตูบานหนึ่ง ย่อมต้องส่งแพทย์สูติศาสตร์มาให้คุณ
เมื่อออกจากกำแพงล้อมที่สูงใหญ่และเย็นเยียบของค่าย “ทั่งเหล็ก” ขบวนรถก็แล่นเข้าสู่โลกอันรกร้างที่ถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งและหิมะอีกครั้ง บรรยากาศภายในรถแตกต่างจากตอนขามาอย่างสิ้นเชิง ความกระตือรือร้นในการตามหาความหวังลดน้อยลงไปบ้าง แต่กลับเพิ่มความหนักอึ้งและภาระใหม่ที่ทั้งหอมหวานและน่ากังวลใจยิ่งกว่าเดิมเข้ามาแทน
ฮั่วหยุนเฟิงขับรถกระบะ สายตากวาดมองลู่เสวี่ยที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับซึ่งใบหน้ายังคงซีดเซียว มือของเธอวางทาบลงบนหน้าท้องเบา ๆ อย่างไม่รู้ตัว ในกระจกมองหลัง รถตู้คันเล็กขับตามมาติด ๆ สีหน้าของมาร์คัสก็เคร่งเครียดไม่แพ้กัน บางครั้งเขาก็หันไปมองซาร่าและเอมิลี่ที่กำลังหลับอยู่ข้าง ๆ
ความรู้สึกผิดหวังจากการล่มสลายของซีหวัง (ชายฝั่งตะวันออก) ยังจางหายไปไม่หมด แต่กลับถูกแทนที่ด้วยความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่และความกังวลในฐานะว่าที่คุณพ่อคุณแม่ ในยุคสิ้นโลกที่เต็มไปด้วยวิกฤตเช่นนี้ การให้กำเนิดชีวิตใหม่ไม่ได้นำมาซึ่งความสุขเพียงอย่างเดียว แต่ยังเป็นแรงกดดันในการเอาชีวิตรอดที่หนักอึ้งอีกด้วย
“รู้สึกยังไงบ้าง?” ฮั่วหยุนเฟิงทำลายความเงียบ เสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อย
ลู่เสวี่ยฝืนยิ้ม “ก็พอไหวค่ะ แค่รู้สึกคลื่นไส้นิดหน่อย สงสัยจะเป็นเพราะแรงกระแทกเมื่อกี้” เธอหยุดไปครู่หนึ่ง แววตาฉายแววกังวล “หยุนเฟิง เราจะ... รอดจริง ๆ เหรอคะ? ฉันเป็นแค่ศัลยแพทย์ เรื่องการทำคลอด การดูแลทารกแรกเกิด... ฉันมีความรู้น้อยมาก”