เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 28 การแลกเปลี่ยนที่ถึงตาย
ล้อรถบดขยี้ไปบนยางมะตอยที่แตกละเอียดและหิมะที่กึ่งละลายบนทางหลวงหมายเลข 80 ส่งเสียงหึ่ง ๆ ที่ราบเรียบและต่อเนื่อง หลังจากทิ้งความเงียบสงบชั่วคราวริมทะเลสาบอีรีไว้เบื้องหลัง ขบวนรถก็พุ่งเข้าสู่ทุ่งร้างอันกว้างใหญ่ที่ถูกปกคลุมด้วยความตายและความเงียบงันอีกครั้ง ภูมิประเทศที่ราบเรียบทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐโอไฮโอค่อย ๆ ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง เมื่อเข้าสู่เขตแดนรัฐเพนซิลเวเนีย ผืนดินก็เริ่มปรากฏรอยหยักขึ้นลงราวกับผิวหนังที่แข็งเกร็งของอสูรกายยักษ์หลังจากการหลับใหล ป่าไม้สีดำแห้งเหี่ยวแผ่ขยายไปตามเนินเขาขนาบข้างถนน กิ่งก้านที่โกร๋นเตียนทิ่มแทงขึ้นสู่ท้องฟ้าสีเทาขาวราวกับแขนของคนนับไม่ถ้วนที่ยื่นออกไปหาฟากฟ้าด้วยความสิ้นหวัง
ทิวทัศน์ระหว่างทางยังคงเป็นร่องรอยความเสียหายที่ซ้ำซากจำเจหลังอารยธรรมล่มสลาย ยานพาหนะที่ถูกทิ้งร้างขึ้นสนิมเขรอะขวางทางลาดและจุดพักรถราวกับซากแมลงปีกแข็ง ประตูและหน้าต่างบ้านเรือนในเมืองเล็ก ๆ เปิดอ้า บนผนังมีรอยกราฟฟิตี้ที่เป็นคำเตือนซึ่งหมดความหมายไปนานแล้วหรือคำสั่งเสียที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง ลมหนาวพัดผ่านลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าที่ว่างเปล่า หอบเอาหิมะและเศษกระดาษปลิวว่อนส่งเสียงหวีดหวิวราวกับเสียงสะอื้น