เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 8 การหลบหนี
ลมหนาวบนดาดฟ้าพัดผ่านใบหน้าของฮั่วหยุนเฟิง แต่มันกลับไม่สามารถพัดพาความหนักอึ้งและความโศกเศร้าในใจออกไปได้ ร่างไร้วิญญาณของจางปิงนอนนิ่งอยู่ในมุมหนึ่ง ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าปูที่นอนราวกับเป็นเครื่องหมายคำถามขนาดใหญ่ที่เงียบงัน ซึ่งคอยตั้งคำถามกับโลกที่บ้าคลั่งใบนี้ ฮั่วหยุนเฟิงมองก้อนสีขาวนั้นเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะตัดสินใจหันหลังเดินลงจากดาดฟ้าอย่างเด็ดเดี่ยว ตอนนี้เขาต้องจดจ่ออยู่กับการเอาชีวิตรอดเท่านั้น
เมื่อกลับมาถึงอพาร์ตเมนต์ที่เย็นเยียบ ความรู้สึกโดดเดี่ยวก็ถาโถมเข้ามาประหนึ่งมีตัวตนจริง เสียงที่เคยเจี๊ยวจ๊าวของจางปิงดูเหมือนจะยังคงก้องอยู่ในหู ยิ่งขับเน้นให้ความตายในขณะนี้ดูน่าอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ฮั่วหยุนเฟิงสะบัดศีรษะอย่างแรงเพื่อขจัดอารมณ์ที่พลุ่งพล่านออกไป เขาเดินไปที่โต๊ะ กางแผนที่และแท็บเล็ตออก สายตาคมกริบราวกับใบมีด เขาต้องหาวิธีออกจากที่นี่ให้ได้
เสบียงอาหารกำลังวิกฤตอีกครั้ง สิ่งของที่ปล้นมาจากอพาร์ตเมนต์ข้างเคียงในช่วงที่จางปิงล้มป่วยได้หมดลงแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงน้ำหนึ่งขวดกับบิสกิตครึ่งห่อ หากยังคงดื้อดึงรอความตายอยู่ที่นี่ ก็มีแต่ทางตันเท่านั้น
ต้องไป ต้องไปเดี๋ยวนี้ ทันที