กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 270 ต้นฤดูร้อนปี 66
ยามพลบค่ำของวันที่ 25 พฤษภาคม
จางซวี่ตงยืนอยู่ริมทะเลสาบเว่ยหมิง มองผืนน้ำที่กระเพื่อมเป็นระลอกคลื่นแผ่วเบาด้วยความรู้สึกจนใจเต็มอก
ใต้ผืนน้ำใสกระจ่างแห่งนี้ ต่อไปไม่รู้ว่าจะต้องกลืนกินชีวิตผู้บริสุทธิ์ไปอีกมากเท่าใด
แถมพวกเขาส่วนใหญ่ยังเป็นผู้เชี่ยวชาญและศาสตราจารย์ในสาขาต่าง ๆ
“พี่ตง ป้ายคำขวัญขนาดใหญ่ตัวอักษรดำบนกระดาษขาวนั่นเขียนเรื่องผายลมอะไรกัน อธิการบดีกับพวกอาจารย์ถึงต้องมาโดนปฏิบัติแบบนี้ด้วย”
“ยัยหนู หลายปีมานี้พวกเราก็พยายามไปไม่น้อยแล้ว แต่แรงเฉื่อยของประวัติศาสตร์มันยิ่งใหญ่เกินไป ไม่อาจขัดขวางได้เลย
อีกหนึ่งยุคสมัยอันยิ่งใหญ่กำลังจะมาถึงแล้ว พวกเราควรเตรียมการขั้นสุดท้ายได้แล้ว
พอกลับไปก็ให้พ่อแม่ยื่นรายงานทำเรื่องเกษียณเนื่องจากป่วยเสีย