ตอนที่ 268 เผ่นกันเถอะ

ตอนที่ 268 เผ่นกันเถอะ

จางซวี่ตงกระโดดหลบซ้ายขวาวิ่งมาถึงข้างฐานที่มั่นบนภูเขาแห่งหนึ่ง ทั่วทั้งร่างของเขาผิวหนังฉีกขาดเนื้อแตกจนเห็นกระดูกขาวโพลนแล้ว

อาศัยเพียงความปรารถนาที่จะเอาชีวิตรอดในใจ เขาโซซัดโซเซมุดเข้าไปในถ้ำภูเขาแห่งหนึ่ง จากนั้นก็หมดสติไป

เมฆดำบนท้องฟ้าในยามนี้ได้รวบรวมพละกำลังทั้งหมดไว้แล้ว พร้อมกับส่งการพิพากษาครั้งสุดท้ายลงมา

พร้อมไปกับเสียงอัสนีคำรามกึกก้องดังกังวาน สายฟ้าฟาดเส้นยาวมหึมาสายหนึ่งก็ฟาดฟาดลงมา แทบจะทำให้ตาคนบอดสนิท

เฮ่อจิ้งเสียนถูกแสงสายฟ้าแยงตาจนตาพร่ามัวมองไม่เห็นไปชั่วขณะ ผ่านไปพักใหญ่ถึงค่อย ๆ ฟื้นคืนการมองเห็นกลับมา

สิ่งแรกที่เธอเห็นก็คือบนพื้นดินที่ไม่ไกลจากตัวเองนัก ปรากฏหลุมยักษ์รัศมีหลายลี้ขึ้นมาหลุมหนึ่ง

ฐานที่มั่นบนภูเขาที่จางซวี่ตงใช้หลบซ่อนตัว รวมถึงทุกจุดที่ถูกฟ้าผ่าต่างก็อันตรธานหายไปจนหมดสิ้นแล้ว