กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 229 ให้พวกเขาเป็นฝ่ายเปลี่ยน
จางซวี่ตงถือชามบะหมี่ ใช้ตะเกียบคีบพริกป่นใส่ลงไปในชาม
ใช้ตะเกียบคนไปมา คลุกเคล้าจนบะหมี่ทั้งชามกลายเป็นสีแดงสด
เขาสูดเส้นบะหมี่กินไปพลาง เดินไปย่อตัวนั่งยอง ๆ ตรงหน้าซือหม่าหล่างเยวี่ยไปพลาง
“เป็นไงบ้างน้าชายรอง กินแล้วรสชาติถึงใจไหม”
ซือหม่าหล่างเยวี่ยนั่งยอง ๆ อยู่หน้าม้านั่งตัวหนึ่ง ชามข้าววางอยู่บนม้านั่ง
เขากัดกระเทียมไปคำหนึ่ง แล้วสูดเส้นบะหมี่เข้าปากอีกคำจึงเอ่ยขึ้นว่า
“ให้ตายสิมันสะใจจริง ๆ ไม่ได้กินจนสบายตัวขนาดนี้มากี่ปีแล้วก็ไม่รู้
พอเทียบกับบะหมี่นี่แล้ว ไอ้ขนมปังกับแฮมเบอร์เกอร์พวกนั้นมันขยะชัด ๆ
ยังคงเป็นเจ้าหนูอย่างนายที่รู้จักหาความสำราญ หนีมาถึงนครซานฟรานซิสโกยังอุตส่าห์ได้กินบะหมี่