เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 215 ฉันไม่ได้ขายพี่
หลังจากจางซวี่ตงออกห่างจากคฤหาสน์กลางเขาแล้ว ก็เอ่ยกับเฮ่อจิ้งเสียนว่า
“เสี่ยวจิ้ง ครั้งนี้เนี่ยนจู่ถูกซ้อมสะบักสะบอมเกินไปหน่อย ถ้ากลับบ้านไปแบบนี้ฉันกลัวว่าพวกน้าสะใภ้จะทำใจรับไม่ได้
ฉันเข้าไปทำความสะอาดบาดแผล พันผ้าพันแผลให้เขาก่อนค่อยส่งเขากลับไปแล้วกัน”
“อาการบาดเจ็บของเขารุนแรงไหม ไม่มีอะไรสาหัสใช่หรือเปล่า”
“ล้วนเป็นแผลที่ถูกแส้ฟาดทั้งนั้น บนแส้เกรงว่าคงจะทาพริกผสมน้ำไว้ด้วย
เจ้าเด็กนี่ครั้งนี้ต้องรับเคราะห์กรรมใหญ่หลวงนัก ทนมาได้ขนาดนี้ก็นับว่าลำบากเขาเหลือเกินแล้ว
คาดไม่ถึงจริง ๆ ว่าพวกสารเลวนี่จะกล้าลงมือโหดเหี้ยมกับเด็กอายุสิบห้าปีได้ถึงเพียงนี้”
“ทำไมพวกเขาถึงทำแบบนี้ล่ะ อยากได้เงินงั้นหรือ”
“ไม่ใช่เรื่องเงินหรอก เนี่ยนจู่คงจะถูกฉันพลอยดึงมาพัวพันด้วยมากกว่า