เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 154 ลักลอบเข้าเมือง
จางซวี่ตงไม่อยากเปิดเผยร่องรอยของตัวเอง จึงวิ่งไปที่ห้องทำงานของผู้อำนวยการโรงงานเฝิง
เขาขอจดหมายแนะนำตัวฉบับว่างเปล่าปึกหนึ่งจากผู้อำนวยการโรงงานเฝิง แล้วหยิบตราประทับทางการบนโต๊ะขึ้นมาเอง ประทับลงไปเสียงดังเปาะแปะ
ผู้อำนวยการโรงงานเฝิงมองจางซวี่ตงอย่างพูดไม่ออกแล้วเอ่ยว่า
“เจ้าหนูอย่างนายคิดจะเตรียมจดหมายแนะนำตัวไว้ใช้ทั้งชีวิตเลยรึไง”
“ผู้เฒ่าอย่างท่านยุ่งทั้งวันทั้งคืน ผมก็กลัวว่ามาหาท่านบ่อย ๆ แล้วจะน่ารำคาญไม่ใช่เหรอ
ท่านดูสิแบบนี้ประหยัดเวลาจะตาย ทำทีเดียวจบเลย” จางซวี่ตงเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มแย้มทะเล้น
“นายเตรียมจะไปไหนล่ะ อย่าไปก่อเรื่องยุ่งยากอะไรขึ้นมาเชียวนะ” ผู้อำนวยการโรงงานเฝิงกำชับเขาสักประโยค
“วางใจเถอะลุงเฝิง ผมทำงานท่านยังต้องกังวลอะไรอีก