ตอนที่ 140 คลุ้มคลั่ง

ตอนที่ 140 คลุ้มคลั่ง

จางซวี่ตงหาเก้าอี้พับเตี้ยตัวหนึ่งนั่งลง ใช้มือเท้าศีรษะ กะพริบดวงตากลมโตคู่นั้นอย่างไร้เดียงสา มองดูอาจ้วงที่กำลังระงับโทสะใส่ตน

จางต้าจ้วงมองท่าทางของจางซวี่ตงแล้ว รู้สึกเหมือนตับแทบจะแตกสลาย

“เจ้าหนูอย่างแกใช้สายตาแบบไหนกัน แกไม่ผิดใช่ไหมล่ะ!”

“อาจ้วง คุณต้องมีเหตุผลนะ ผมเพิ่งถึงบ้านเมื่อวานตอนบ่าย ตอนนี้ก็นั่งอยู่ตรงนี้แล้ว คุณว่าผมมาช้าหรือเปล่า

อีกอย่าง ทั้งเลขาธิการและนายอำเภอก็บอกแล้วว่า คนหนึ่งบริจาคได้มากสุดแค่หนึ่งเหมาเท่านั้น

ถ้าคุณไม่เชื่อ รอเลขาธิการอาวุโสประชุมกลับมาคุณก็รู้เอง”

“ทำไมควักเงินออกไปยังมีขีดจำกัดอีกล่ะ ยังเอาออกมาเยอะไม่ได้อีกเหรอ” จางต้าจ้วงเอ่ยอย่างประหลาดใจ

จางซวี่ตงพยักหน้าอย่างจริงจัง ไม่ได้พูดอะไร