เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 133 ถูกสายฟ้าผ่าอีกแล้ว 1
เช้าวันรุ่งขึ้น ทันทีที่นักพรตเฒ่าวางชามและตะเกียบลง ก็เร่งเร้าให้จางซวี่ตงขึ้นเขา
เมื่อนักพรตเฒ่ายืนอยู่ใต้หน้าผาสูงชัน มองดูยอดเขาที่สูงเสียดฟ้า ก็เอ่ยขึ้นอย่างไม่ค่อยมั่นใจว่า
“ตงจื่อ ข้างบนนี้มีทุ่งหญ้าที่ราบตั้ง 5,000 ถึง 6,000 หมู่จริง ๆ หรือ”
จางซวี่ตงได้ยินก็ทำได้เพียงพยักหน้าพลางเอ่ย “ยังจะมีปลอมได้อีกหรือ คุณตามผมขึ้นไปก็เข้าใจแล้ว”
จางซวี่ตงพานักพรตเฒ่าปีนป่ายขึ้นสู่ยอดเขาตามทางสายเล็ก นักพรตเฒ่าพลันตกตะลึงทันที
แม้ว่าตอนนี้จะเป็นช่วงปลายฤดูหนาว มองไม่เห็นหญ้าเขียวขจีแล้ว
แต่ทว่าสีเหลืองแห้งกรอบที่กระจายเต็มพื้น ก็พิสูจน์ให้เห็นถึงการมีอยู่ของพวกมันในอดีต
นักพรตเฒ่าไม่สนใจจะเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก รีบวิ่งพล่านไปทั่วทั้งสี่ทิศเพื่อสำรวจสภาพบนยอดเขา